Zo zijn die kinderen niet geboren. Zo zijn zij geworden : getekend tot in hun verstandelijke bekwaamheden door hun sociale situatie.
En dat is niet zo verwonderlijk.
Probeer gij maar eens uw huiswerk te maken als uw ouders dronken zijn. Leer maar uw les als ze boven uw hoofd ruzie over maken onbetaalde rekeningen.
We leven in een maatschappij waar kennis, macht betekent. Hoe meer ge weet, hoe meer diploma's je hebt, hoe groter de kans om te slagen in het leven. Het tragische is dat die kinderen zullen behoren tot dat één zesde dat in dit land, het diploma secundair niet zal halen.
‘Levenslang leren' zegt men. Voor hen wordt dit levenslang afhankelijk blijven, levenslang vernederd worden, levenslang overal de laatste plaats innemen op de arbeidsmarkt.
Tijdens de advent staan wij als gelovige mensen op de uitkijk naar Christus. Waar zijt Gij te vinden ? Het zou erg zijn als onze adventsverwachting zou verglijden naar een sfeervolle kerst met een suikerzoet Kindje op de kersttaart.
Advent is de Christus durven ontdekken in de rauwe realiteit van vandaag. Als wij Hem willen ontmoeten zullen we onze ogen moeten richten naar de allerminste van zijn kinderen. Zo iemand durven ontdekken.
Dat is niet alleen de taak van de leerkracht. Een woordje van een buur, een bemoediging van een buitenstaander kan wonderen doen, kan een andere wending geven aan hun levensverhaal.
Het licht waar de doper het over heeft, is meer dan de kerstverlichting. Het is licht brengen waar duisternis is. Troost waar verdriet is, bemoediging waar alles mislukt schijnt.